Dla dzieci i rodziców

Rozstanie, w tym też rozwód międzynarodowy, wywołuje wiele różnych uczuć. Smutek, złość, rozpacz i często niepewność co do przyszłej sytuacji życiowej. Często przeprowadziliśmy się do innego kraju ze względu na partnera lub rodzinę. Musieliśmy wówczas odnaleźć się w nowym środowisku, zaznajomić się z obcym językiem, innymi strukturami prawnymi i socjalnymi, zadbać o swoje interesy.

Jeżeli rozstająca się para ludzi ma wspólne dzieci powinna znaleźć rozwiązania regulujące prawo do opieki i prawo do kontaktu z nimi. Jednak nie zawsze się to udaje. W razie konfliktu powstaje naraz wiele pytań i wątpliwości:

  • W którym kraju będzie toczyła się sprawa dotycząca międzynarodowego rozwodu?
  • Prawo którego państwa znajdzie do niej zastosowanie?
  • Kiedy mam prawo wyjechać z dzieckiem za granicę?
  • Co muszę zrobić, jeżeli chcę utrzymywać regularny kontakt z dzieckiem mieszkającym za granicą?
  • Co mogę zrobić, jeżeli mój partner nie przywiózł z powrotem dziecka wracając z urlopu? Czy można powiedzieć, że doszło do uprowadzenia dziecka?
  • Jak poradzić sobie z różnicami kulturowymi i odmiennymi wartościami?
  • Co to jest mediacja i czy można ją stosować w przypadku ponadgranicznego konfliktu rodzinnego?

Poniżej przedstawiamy zarys odpowiedzi na te i na inne pytania. Należy jednak pamiętać, że każda sprawa jest jednostkowa i należy uwzględnić wszystkie jej szczególne aspekty, dlatego w każdym przypadku zalecamy kontakt osobisty w celu uzyskania szczegółowej porady.

Sytuacja dzieci w ponadgranicznym konflikcie rodzinnym

Każdego roku rozchodzi się wiele par, będących zarówno w związku małżeńskim, jak i nie. Rozpad związku zawsze dotyka dzieci. Z chwilą rozstania zmienia się nie tylko życie dorosłych. Przeprowadzka lub wyprowadzka jednego z rodziców może radykalnie zmienić świat dziecka. Rozstanie się rodziców wywołuje u większości dzieci kryzys a co najmniej poczucie niepewności. Stres ulega zwielokrotnieniu, jeśli rozstanie rodziców prowadzi do przeprowadzki dziecka lub którego z rodziców do innego kraju. Najlepsze co mogą oni zrobić dla dobra dziecka jest możliwie szybkie i rozsądne dojście do porozumienia w kwestii opieki, wychowania i kontaktów z dziećmi. Chodzi przede wszystkim o zagwarantowanie im bliskich relacji z obojgiem rodziców.

Niestety rzeczywistość często wygląda inaczej. Postępowanie i reakcje rodziców po rozstaniu stoją nieraz w sprzeczności z życzeniem i dążeniem do podejmowania działań w imię dobra dzieci. Nie będąc w stanie oddzielić sfery partnerskiej od rodzicielskiej, nie potrafią porozumieć się w sprawach dziecka i dopuszczają się zachowań krzywdzących dzieci:

  • nie dopuszczają do kontaktów dziecka z drugim rodzicem;
  • kreują negatywny obraz drugiego rodzica;
  • obrzucają się nawzajem obelgami;
  • wkraczają wielokrotnie na drogę sądową;
  • grożą sobie wzajemnie, zastraszają się lub próbują kontrolować byłego partnera;
  • są agresywni a nawet brutalni;
  • stosują przemoc, dopuszczają się uprowadzenia dziecka

Dzieci – zostawione samym sobie – są bezbronne wobec postępowania dorosłych. Kryzys związku rodziców, ich rozstanie, zmiana miejsca zamieszkania, najbliższego środowiska, przedszkola czy szkoły, rozstanie z ulubionymi kolegami i bliskimi, znanymi miejscami uruchamia w dziecku poczucie straty. Niejednokrotnie to ono czuje się winne powstałej sytuacji. Nawet jeśli dorośli przygotowują dziecko do tej zmiany prawie zawsze początkowo u każdego z nich zaburzone zostaje poczucie bezpieczeństwa. Jeśli dziecko nie otrzyma wówczas tak potrzebnego wsparcia dorosłych zaczynają się pojawiać problemy psychiczne, zaburzenia zachowania, trudności w szkole. Im dłużej trwa konflikt, tym większe jest ryzyko, że rozstanie się rodziców będzie miało długotrwały wpływ na rozwój dziecka, a jego skutki będzie odczuwało nawet w dorosłym życiu.

Co mogą zrobić rodzice?

Rodzice mogą wyjść naprzeciw oczekiwaniom dzieci i zaspokoić ich potrzeby dzięki uzyskaniu pomocy profesjonalnego doradcy. Porada udzielona przez kompetentną osobę może spowodować między innymi, że rodzice:

  • uświadomią sobie, że oboje są kochani przez dziecko mimo zaistniałego konfliktu między nimi;
  • uświadomią sobie, że dziecko kocha każdego z nich;
  • potrafią oddzielić sferę partnerską od rodzicielskiej;
  • nie będą wciągali dziecka w swoje spory (np. nie będą wysyłali dziecka jako posłańca do drugiego rodzica);
  • nie będą utrudniali jego kontaktów z drugim rodzicem (wręcz przeciwnie) i uświadomią dziecku, że nie musi mieć wyrzutów sumienia;
  • nie postawią dziecka w charakterze strony w konflikcie;
  • nie będą wzbudzać u dziecka poczucia, że musi mieć na uwadze potrzeby rodziców.

Rodzice powinni nadal być ostoją dla swoich dzieci.

 

ISS Polska funkcjonuje jako dział Terenowego Komitetu Ochrony Praw Dziecka w Poznaniu, stowarzyszenia posiadającego osobowość prawną, wpisanego do KRS pod nr 0000146124.
TKOPD w Poznaniu
Oddział ISS Polska

ul. Garbary 97/8, 61-757 Poznań
konto: PKO B.P. S.A.
29102040270000180203569795
tel.: 61 855 22 78
e-mail: biuro@isspolska.org
Poinformuj o nas znajomych: